عروسک بومی بلوچی و به معنی " دختر کوچک "
این عروسک بدون چهره ، که محبوب ترین نقش آن در میان بازی بچه ها نقش عروس بوده ، نمادیست کامل از یک زن بلوچ آراسته به زیورالات و لباسهای رنگ روشن ، خصوصا رنگ صورتی که در زبان بلوچی به آن (گلابی رنگ) میگویند و رنگ بسیار پذیرفته و خاص و مقدس و جاودانی بوده است. این عروسک که در سال های اخیر به عنوان میراث ناملموس سیستان و بلوچستان به ثبت اثر ملی رسیده است در گذشته از چوبهای نازک درخت گز و یا خرما ساخته میشده و نمادهایی که در لباس بلوچ دوخته و استفاده شده در ساخت این عروسک هم به کار رفته است مثل آرایش مو و یا نخ های دور گردن که چون در دوخت های بلوچی از چهار یا هفت رنگ استفاده میشود در پیچیدن این نخها از همین تعداد استفاده میکنند.